Dalyan

Kanalı geçince çiftlik

Haritada Caunos Horses’u açınca bazen insan şaşırıyor. Dalyan’ın içindeki bir bahçe değil çünkü. Atlar kanalın Çandır tarafında. Beldeye bakıyorsunuz, suyun öte yanındasınız. İlk bakışta uzak gibi duruyor. Değil.

Bu, başka bir ilçeye gitmek gibi durmasın. Kanal burada dar bir su yolu, altmış metre civarı. Bir kıyı Dalyan, karşı kıyı Çandır köyü. Kayıkla ya da o saatte açık olan geçişle karşıya geçiyorsunuz, sonra kısa bir yürüyüş — üç yüz metre kadar. Patikalar, göl kenarı, kaplıca kaynağı bu yakada kaldığı için atlar da burada duruyor. Tekne suyu gezer, at karada biner; ikisi aynı deltanın iki yüzü.

Geçişin kendisi aslında günün küçük bir sahnesi. Su yavaş, sazlık iki yanda, bazen bir tekne kayıyor. Karşıya ayak basınca beldenin sesi biraz düşüyor. Köy yolu, birkaç ev, sonra çiftlik. Otelden veya villadan kanala inmek, geçmek ve buraya varmak çoğu günde on beş–yirmi dakikayı dolduruyor. Acele etmenize gerek yok; kahvaltıyı bitirip yola çıkmak da bir ritim.

Kendi aracınız varsa navigasyona Caunos Horses yazmanız yetiyor, son adım yine o su. Geçişi ilk kez yapacaksanız veya arabanız yoksa bize yazın, nasıl geleceğini birlikte çizeriz. Transfer de konuşuluyor; “kendi başımıza bulamayız” diye vazgeçmeyin. Çoğu kişi bir kez geçtikten sonra ertesi gün yolu ezberliyor.

Bize kalırsa bu geçişi ayrı bir “program maddesi” gibi değil, günün doğal eşiği gibi düşünmek güzel. Karşıya geçtiniz, atlar orada. Dönüşte belde yine ışıkta, akşam yemeği yine o yakada. İki kıyı, bir tatil.

Yeri görmek isterseniz haritaya bakabilirsiniz.