Köyceğiz

Köyceğiz Gölü’nde atla

Köyceğiz Gölü deltayı besliyor. Göl turu bu suyun kıyısına at sırtında iniyor: iki saat, dört buçuk kilometre, gidiş kırk beş dakika, molada atlarla göle giriş. Sultaniye tesisine tekneyle gitmek başka, İztuzu başka. Burası patikanın ucundaki sakin kıyı. Sazlık, kuş, motor yok. Yazın su ılık, kışın hava daha keskin — ikisi de başka güzel.

Parkurun adım adım hali göl turu yazısında. Dere, kumlu açıklık, yeşil patika, mola, dönüş. Köyceğiz’den de Dalyan’dan da varış Çandır. Gölü haritada görünce “atlar gölün neresinde?” diye sormak doğal; cevap, çiftlikten çıkan o patikanın sonu. Tesise, iskeleye, çamur alanına değil.

Bize kalırsa bu turu güneşin tepede olmadığı bir saate koyun. Şapka, su, rahat pantolon. Fotoğraf molada, acele yok. Kuş bakanlar için Gursan’ın notu Google’da duruyor; safari temposu arayanlar başka bir şey buluyor. İkisi de anlaşılır. Siz hangisini arıyorsanız, yazın konuşalım.