Turlar

Çiftlikte biniş

Her gün dört buçuk kilometrelik göle çıkmak zorunda değilsiniz. Bazen atın yanına yaklaşmak, birkaç tur manej, kısa bir gezinti yetiyor. Çocuklar sık böyle başlıyor. Hiç binmemiş yetişkinler de. Yağmurda, rüzgârda, ya da yalnızca “bugün uzun olmasın” dendiğinde çiftlik kendi başına bir gün oluyor.

Tempo yavaş. Eğitmen atın yanında. Atın o günkü hali yerinde görülüyor: nefes, duruş, o küçük tanışma. Korku varsa söylersiniz, o da o günün parçası olur. Kimse sizi “hadi patikaya” diye zorlamıyor. Önce burası, sonra göl — o sıra gurur meselesi değil, hallerin meselesi.

Huriye, Mert Bey’in ilgisi ve atların sakinliğiyle korkusunun azaldığını yazmıştı. Rümeysa, Elma adlı atı anmış. Anest, atların bakımını görünce önyargısının kırıldığını söylemiş. Bu notlar Google’da duruyor; biz buraya hepsini taşımıyoruz, sesi duyulsun diye birkaçını bırakıyoruz.

Mert bey bizimle çok güzel ilgilendi. Güler yüzü ve samimiyeti için teşekkürler. Elma da çok güzel bir attı gerçekten.

Rümeysa

Dalyan’dan geliş yine aynı: kanal, kısa yürüyüş, ya da transfer. Çocuk havuzdan sıkıldıysa, büyükler “bugün uzun olmasın” diyorsa, bu tur listenin en yumuşak maddesi oluyor. Uzun patika isteyenler göl turuna geçiyor. İkisini aynı tatilde yan yana koymak da mümkün: bir gün tanışmak, bir gün göle çıkmak.